Clips

ಉಪನಿಷತ್ ತತ್ತ್ವಜ್ಞಾನದಂತೆ ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಗುರುವಿನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ವಿವೇಚನೆಯಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕಾಗುತ್ತೆ. ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಕೇವಲ ಕಲ್ಪಿತ ಜಗತ್ತನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ, ನಿಜವಾದ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅನುಭವದಿಂದ ಅರಿಯಲಾಗದು ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.

ప్రకృతి పురుషుడు మరియు చైతన్యం, బ్రహ్మజ్ఞానం, మరియు మైండ్ మేనేజ్మెంట్ గురించి ఈ గీతా శ్లోకం మరియు వేదాంత శాస్త్ర పరిశీలన వివరిస్తుంది.

ಉಪನಿಷತ್ತು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ ಸೂತ್ರದ ಭಾಷ್ಯದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಚೈತನ್ಯದ ಸ್ವರೂಪ, ಅರಿವು ಮತ್ತು ಭೋಕ್ತಾ ಭೋಜ್ಯ ಭೇದಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ತಾತ್ವಿಕ ಪಾಠ.

ದೇಹವೇ ಆತ್ಮ ಎಂಬ ಅಜ್ಞಾನವು ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಕಾರಣ, ಆತ್ಮ-ಅನಾತ್ಮ ವಿವೇಕದಿಂದ ಮಾತ್ರ ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಸಿದ್ಧಿಸುವ ಬಗೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

అప్పటికప్పుడే సమస్యని సాల్వ్ చేయకుండా ఉంటే అది ఎక్కడ ఎక్కువ అవుతుంది. కనుక సమాధాన చిత్తం కలిగితే శాంతిని పొందుతుంది. ఇంకా ఏదో పొందాలి అని కర్తృత్వ బుద్ధి కలిగిన వానికి సమస్యలే ఉంటాయి.

ಈ ಭಾಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಅನಾತ್ಮಗಳ ನಡುವಿನ ವಿಚಾರದ ಮೂಲಕ ಬುದ್ಧಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ ನಿಂತ ಸಾಕ್ಷಿ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶ್ರವಣ, ಯುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅನುಭವದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನ ನೈಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಇದು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಪ್ರವಚನವು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೇಹಕ್ಕಿಂತ ನಾವು ಭಿನ್ನರು, ನಾವು ಶಾಶ್ವತ ಚೈತನ್ಯ ಎಂದು ಗುರುಗಳು ಸಾರಿದ್ದಾರೆ.

ಇಹಲೋಕ ಹಾಗೂ ಪರಲೋಕದ ಭೋಗಭಾಗ್ಯಗಳು, ಸಂಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ದೇಹೇಂದ್ರಿಯಗಳು ಅನಿತ್ಯ ಹಾಗೂ ಕಲ್ಪಿತವೆಂದು ಗುರು-ಶಾಸ್ತ್ರ ಶ್ರವಣದ ವಿವೇಕದಿಂದ ಅರಿತು, ಅವುಗಳ ಮೇಲಿನ ‘ನಾನು-ನನ್ನದು’ ಎಂಬ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಲೇ ತಾನು ದೇಹ-ಮನಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಸಂಗನಾದ ಚೈತನ್ಯ ಸಾಕ್ಷಿಸ್ವರೂಪನೆಂದು ನೆಲೆನಿಲ್ಲುವುದೇ ಜ್ಞಾನಿಯ ನಿಜವಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ.

ದೇಹ, ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಅಂತಃಕರಣಗಳು ಅನಿತ್ಯ ಹಾಗೂ ಅನಾತ್ಮವಾಗಿದ್ದು, ಇವುಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುವ ಚೈತನ್ಯ ಸ್ವರೂಪವೇ ನಿತ್ಯವಾದ ಆತ್ಮವಾಗಿದೆ; ಈ ಆತ್ಮಾನಾತ್ಮ ವಿವೇಕದಿಂದ ಸ್ವಸ್ವರೂಪ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಿತಿಕ್ಷೆ ಉಂಟಾಗಿ, ಬಂಧನ ಹಾಗೂ ಮೋಕ್ಷಗಳೆರಡೂ ಅಂತಃಕರಣದ ಕಲ್ಪನೆಗಳಷ್ಟೇ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಲ್ಲುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನವಾಗಿದೆ.

ಈ ಪ್ರವಚನದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲಿನ ಅಭಿಮಾನ ಹಾಗೂ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು (ರಾಗ) ತೊರೆದು 'ಇಹಾಮುತ್ರಾರ್ಥ ಭೋಗ ವಿರಾಗ'ವನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ದೇಹ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಜಡ ಹಾಗೂ ಕಲ್ಪಿತವಾಗಿದ್ದು, ಆತ್ಮ ಅಥವಾ ಚೈತನ್ಯವೇ ಇವುಗಳೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಶಾಶ್ವತ ಅಧಿಷ್ಠಾನವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರ ಶ್ರವಣ, ಮನನ ಮತ್ತು ನಿಧಿಧ್ಯಾಸನಗಳ ಮೂಲಕ ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ದೇಹಾಭಿಮಾನ ತೊಲಗಿ ಪರಮಾರ್ಥಿಕ ಬ್ರಾಹ್ಮೀ ಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗೂ ಮುಕ್ತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

ಮಾನವನು ಇಂದ್ರಿಯ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೇಹಗಳೇ 'ನಾನು' ಎಂಬ ಅಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ತಾದಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ತೊರೆದು, ಸ್ವಯಂ ತಾನು ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಅತೀತವಾದ ಸಾಕ್ಷಿ ಚೈತನ್ಯ ಮತ್ತು ಆನಂದ ಸ್ವರೂಪನೆಂದು ವಿವೇಕದ ಮೂಲಕ ಅರಿತುಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಲೌಕಿಕ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲಿನ ರಾಗ-ಆಸಕ್ತಿಗಳು ಕಳೆದು ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ನಿಷ್ಠೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

ఇప్పుడు మన జ్ఞానమే పరమాత్మ జ్ఞానం. మన జ్ఞానం మన దగ్గర లేకపోతే అది అల్ప జ్ఞానం. ఏ మంద మతస్తులు దగ్గర మన జ్ఞానం లేదు. అల్ప జ్ఞానమే ఉన్నది. పరమాత్మ వేరు నేను వేరు అనే జ్ఞానమే ఉన్నది. మన జ్ఞానం రావలసిన జ్ఞానం కాదు. అది సిద్ధ జ్ఞానం

ಈ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮದ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬುದ್ಧಿಯು ದೇಹ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು ಆನಂದಮಯ ಕೋಶವನ್ನು ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಆತ್ಮ ಸ್ವರೂಪ ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿರುವ ಆನಂದಮಯ ಚೈತನ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಕರ್ಮಕಾಂಡ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಕಾಂಡಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದ್ರಿಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ದೋಷಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.